ايشان عرض كردم : چيزى به من ياد بدهيد و دستور العملى بگوييد كه من انجام بدهم ؛ ايشان دستورالعملى را دادند و گفتند : چهل روز به اين دستور ، عمل كن ! و من مشغول انجام آن اعمال شدم و چون روز چهلم شد ، براى من حالت مكاشفه‌اى رخ داد و من همه حوادث و چگونگى زندگى و آينده خود را مشاهده كرده و ديدم در بالاى منبر درس مىگويم و در منزل نشسته‌ام ، مردم مىآيند و مىروند ، نماز جماعت و مراجعات مردم و حالات گوناگون خودم را مانند آيينه‌اى كه در پيش رويم باشد ، تماشا مىكنم ، تا اين‌كه رسيد به جايى كه يك مرتبه شنيدم كسى بالاى گلدسته حضرت مىگويد : « إنّا للّه وإنّا إليه راجعون » ، ايها النّاس ! با كمال تأسّف ، آيت اللّه خويى از دنيا رفت . و در اين‌جا آن حالت از من بر طرف شد و به حال عادّى برگشتم . او در عرصه‌ى علم و تأليف ، در غالب رشته‌هاى موجود در حوزه‌هاى علميه ، نه تنها عالم و نظريه‌پرداز ، بلكه ايجادگر نقطه‌ى عطف و تحوّل‌بخش هر كدام از آن رشته‌ها محسوب مىگردد . به ويژه او در رشته‌هاى فقه و اصول و رجال و تفسير ، گوى سبقت را در قرن خود ، از همگان ربوده و نظرياتش ، تحوّلى بنيادين در حوزه‌هاى اسلامى ، ايجاد نمود . بيش از 34 اثر تأليفى مهمّ و مفصّل از ايشان بر جاى مانده كه نشانگر جهاد عظيم علمى وى در تاريخ اسلام مىباشد و بسيارى از آثار ، تعجّب و تحسين عام و خاص را برانگيخته است . وى همچنين در طول عمر با بركت خويش ، با انواع خدمات اجتماعى ، در فراگير شدن دين مبين اسلام و تبليغ آن در ساير ممالك اسلامى و غير اسلامى و ايجاد اتّحاد ميان مسلمانان دنيا و معرّفى وجهه واقعى اسلام به مردمان كشورهاى غير اسلامى ، نقش بسيار بىنظيرى داشته است . سرانجام وى در 94 سالگى در روز شنبه هشتم صفر سال 1413 قمرى ، دار فانى را وداع گفت ؛ امّا با توجّه به شرايطى كه در آن زمان در عراق حاكم بود ، پيكر مطهّرش غريبانه و بدون تشييع ، در مسجد « خضراء » به خاك سپرده شد . « 1 » 14 . ميرزا على اكبر مرندى رحمه‌الله ( ت 1414 ق ) علّامه ميرزا على اكبر مرندى در سال 1314 ق در شهرستان مرند ( واقع در شمال غربى آذربايجان شرقى ) در خانواده‌اى متدّين متولّد گرديد . وى آموزش‌هاى مقدّماتى را در محضر پدر بزرگوارش سپرى كرد و پس از رحلت پدر ، دروس مرسوم آن عصر را نزد آقا شيخ محمّدحسين رفيعيان رحمه‌الله و حاج شيخ باقر مجتهدى مرندى رحمه‌الله فرا گرفت و سپس براى ادامهء تحصيلات خود ، به حوزهء علميه‌ى تبريز عزيمت و در آن‌جا از محضر علماى

--> ( 1 ) - نك : اسناد انقلاب اسلامى ، ج 1 ، ص 84 - 125 ؛ غروب خورشيد فقاهت ، ص 139 ؛ يادنامه‌ى آيت اللّه خويى ، ص 13 - 78 ؛ مجلّه حوزه ، ش 52 ، ص 34 ؛ گلشن ابرار ، ج 3 ، ص 427 - 438 .